Ignacy Hryniewiecki

Autor: Artur Kijas Hryniewiecki Ignacy / Гриневицкий Игнатий (Игнат) Иоахимович (Акимович) (1856–1881), h. Przeginia, student petersburskiego Instytutu Technologicznego, działacz polskich i rosyjskich kółek rewolucyjnych, członek Woli Ludu... Hryniewiecki Ignacy / Гриневицкий Игнатий (Игнат) Иоахимович (Акимович) (1856–1881) , h. Przeginia, student petersburskiego Instytutu Technologicznego, działacz polskich i rosyjskich kółek rewolucyjnych, członek Woli Ludu, uczestnik zamachu na życie Aleksandra II, pseud. Michaił Iwanowicz Kotik, Kotek. Jesienią 1879 r. powrócił do Petersburga i wstąpił do Woli Ludu. Jako pełnomocnik jej Komitetu Wykonawczego zakładał kółka robotnicze w dzielnicy Wyborskiej [ Выборгская сторона ] i w rejonie stacjonowania Kompanii Izmajłowskiej [ Измайловскaя ротa ], inaczej Słobodzie Pułku Izmajłowskiego (obecnie część rejonu Admiraltiejskiego). Kolportował rewolucyjne wydawnictwa, prowadził obserwację petersburskiego tymczasowego generała gubernatora Josifa W. Hurki (1828–1901) w związku z przygotowywanym na jego życie zamachem. Był zecerem nielegalnej typografii Woli Ludu znajdującej się przy zaułku Troickim [ Троицкий пер .] 27/1 (obecnie ul. Rubinsteina [ Рубинштейна ул .] 25), w której od końca 1880 r. drukowano „Gazetę Robotniczą” [ Рабочая газета ]. Do pracy w drukarni pozyskał kolegę z gimnazjum białostockiego Antoniego Borejszę (1858–1924). Od połowy 1880 r. mieszkał wraz z nim w czynszowej kamienicy Aleksandry I. Lichaczowej przy prosp. Wozniesieńskim [ Вознесенский пр .] 37/6 (budynek nie zachował się). Obok działalności propagandowej wchodził w skład bojowej grupy Andrieja I. Żelabowa (1851–1881) przygotowującej zamachy na wyższych urzędników carskich. Dość blisko współpracował wówczas z nadnewską Gminą Socjalistów Polskich. W Petersburgu spotykał się z polskimi rewolucjonistami: Józefem Hłaską (1856–1934), Karolem Bohuszewiczem, Wacławem Józefem Laskowskim (1857–1932). Pochłonięty działalnością rewolucyjną zaniedbał studia i w czerwcu 1880 r. został skreślony z listy studentów. Był zwolennikiem terrorystycznych metod walki z caratem, gdyż nie wierzył w powodzenie ewolucyjnych, stopniowych przemian. Ze sporządzonego w lutym 1881 r. „testamentu” wyłania się wizerunek osoby zdecydowanej złożyć życie w ofierze za przyszłość następnych pokoleń. Hryniewiecki był przekonany, że wyzwolenie Rosji z rządów despotycznych, jak oceniał rządy Romanowów, nie może dokonać się bez rozlewu krwi, nie miał też wątpliwości, że „świetlany czas triumfu” wart jest tej ceny. „Czy jeszcze dużo ofiar od swoich synów zażąda nasza nieszczęsna, ale [przecież] droga ojczyzna?” – pytał, by samemu sobie odpowiedzieć: „przeraża mnie myśl, że w przyszłości walka przyniesie jeszcze wiele ofiar, a jeszcze więcej śmiertelne starcie z despotyzmem, które […] zaleje krwią pola i niwy naszej ojczyzny, gdyż – niestety! – historia pokazuje, że cudowne drzewo wolności wymaga ludzkich ofiar” ( Завещание Игнатия Иоахимовича Гриневицкого , s. 294). Hasła: Robowska Lucyna Wieńczysława Leszewicz Klemens Kochański Paweł Polacy w Zakładach Putiłowskich (1868–1937) Związek Młodzieży Polskiej „Zet” w Petersburgu / Piotrogrodzie Niżyńska Bronisława Więckowski Aleksander Józef Słonimski Siergiej Czarnomska Izabella Walentynowiczówna Wanda Skąpski Franciszek Salezy Słonimski Ludwik Walentynowicz Marian Krajowski-Kukiel Feliks Walentynowicz Rafał Antoni Władysław Ogiński Ignacy Szemioth Piotr Szemioth Stanisław Szemioth Włodzimierz Szemioth Aleksander Edward Żukowska Jadwiga Aniela Tekla Liniewicz Leon Filipkowski Stefan Julian Rawicz-Szczerbo Władysław Rzymskokatolickie parafie i kaplice Petersburga/Piotrogrodu oraz dekanatu petersburskiego Mickiewicz Stefan Kakowski Aleksander Spasowicz Włodzimierz Parafia i kościół św. Stanisława w Petersburgu Żenkiewicz Józef „Promień Poranny” / „Promień” Dąbrowski Jarosław Klub Robotniczy „Promień” Polska Szkoła Przygotowawcza i Pierwsze Polskie Gimnazjum Żeńskie Stanisławy Ćwierdzińskiej Barchwic Maria Lud