Jelita

Jelita – polski herb szlachecki, noszący zawołania Jelita i Nagody. Wzmiankowany w najstarszym zachowanym do dziś polskim herbarzu, Insignia seu clenodia Regis et Regni Poloniae, spisanym przez historyka Jana Długosza w latach 1464–1480. Jelita jest jednym z 47 herbów adoptowanych przez bojarów litewskich na mocy unii horodelskiej z 1413 roku. Herb występował głównie w ziemi brzeskiej, krakowskiej, sandomierskiej, sieradzkiej, łęczyckiej, poznańskiej i na Mazowszu. Spośród najbardziej znanych rodów pieczętujących się herbem Jelita, należy wymienić Zamoyskich i . Jelity używał też Ignacy Jan Paderewski.