Podatek od wartości gruntu

Podatek od wartości gruntu (ang. Land Value Tax – LVT, również Site Valuation Tax – SVT) – podatek typu ad valorem od samej ziemi. W przeciwieństwie do innych podatków od nieruchomości (takich jak podatek katastralny), podstawą opodatkowania jest tutaj wartość samego nieulepszonego gruntu, nie obejmuje więc wartości budynków, ruchomości, i innych ulepszeń. Rozwiązanie to nazwano „podatkiem doskonałym”. O efektywności ekonomicznej podatku od wartości gruntu pisał już Adam Smith, jednak koncepcję spopularyzował Henry George. W bestsellerowej książce (1879) George argumentował, że ponieważ wartość gruntu wynika z jego lokalizacji – publicznego sąsiedztwa – renta ekonomiczna z użytkowania tej ziemi jest najbardziej logicznym źródłem dochodu publicznego. Podatek LVT ma charakter podatku progresywnego, ponieważ jego ciężaru nie ponoszą osoby nie posiadające gruntów, a jedynie właściciele ziemi, proporcjonalnie do potencjalnej rentowności swoich nieruchomości. Natura tego podatku i równowaga rynkowa sprzyjają temu, aby jego ciężar nie był przenoszony na najemców, ani robotników, poprzez wyższy czynsz lub niższe wynagrodzenie. Podatek ten, podobnie do podatków Pigou, zwiększa efektywność rynku, gdyż sprawia że koszt utrzymania zasobu zaczyna uwzględniać efekty zewnętrzne. Można go traktować jako przykład podatku ekologicznego, ponieważ zniechęca do marnotrawstwa ograniczonego zasobu naturalnego jakim jest powierzchnia ziemi. Idea, że renta gruntowa pochodząca z natury powinna służyć społeczności oraz mogłaby zastąpić inne podatki, jest określana mianem georgizmu i jest ważną częścią filozofii geolibertariańskiej. Podatek LVT jest obecnie stosowany m.in. w Danii, Estonii, Litwie, Rosji, Hongkongu, Singapurze, oraz na Tajwanie. Obowiązuje także lokalnie w niektórych regionach Australii (Nowej Południowej Walii) oraz Stanów Zjednoczonych (Pensylwanii).