Lee Yung-dug

Lee Yung-dug (hangul: 이영덕; ur. 6 marca 1926, zm. 6 lutego 2010) – południowokoreański polityk, nauczyciel akademicki, premier Korei Południowej w roku 1994. Ukończył studia na Seulskim Uniwersytecie Narodowym, obronił doktorat na Ohio State University. Pracował jako profesor na Alma Mater, później także na . Od 1971 do 1980 zasiadał na czele Koreańskiego Instytutu Edukacji i Rozwoju. W 1984 został przewodniczącym Koreańskiego Czerwonego Krzyża, z ramienia którego w 1985 negocjował z Północnymi Koreańczykami. Później powrócił do pracy akademickiej i w organizacjach pozarządowych, w tym UNESCO. Od 1992 do 1993 był rektorem Myongji University. Był bliskim współpracownikiem prezydenta Kim Young-sama, w 1993 jego wysłannikiem na rozmowy z Koreą Północną. W grudniu 1993 został mianowany wicepremierem i ministrem unifikacji w rządzie . W kwietniu 1994 prezydent powierzył mu pełnienie funkcji premiera. 21 października podał się do dymisji w związku z zawaleniem się mostu w Seulu, lecz jej nie przyjęto. Lee Yung-dug zakończył urzędowanie 17 grudnia 1994. Po zakończeniu kadencji zasiadał w radach różnych organizacji pozarządowych. Został jednym z doradców premiera Chung Un-chana, opowiadał się wówczas za utworzeniem miasta przemysłowego Sedżong i przeniesieniem doń stolicy. Zmarł na zapalenie płuc 6 lutego 2010 roku. Był żonaty, miał syna i dwie córki. Wyznawał chrześcijaństwo.