Les Éolides

Les Éolides – poemat symfoniczny skomponowany w 1876 przez belgijskiego kompozytora Césara Francka. Utwór należy do muzyki programowej – w partyturze kompozytor wpisał fragment wiersza Leconte de Lisla z tomu Poèmes antiques pt. Les Éolides. Tekst ten stanowi program utworu. Jego wykonanie zostało powierzone orkiestrze o składzie: 2 flety, 2 oboje, 2 klarnety A, 2 fagoty, 4 rogi E, 2 trąbki E, kotły, talerze, harfę oraz . Kompozytor zaaranżował później utwór na dwa fortepiany. Dzieło jest formalnie jednoczęściowe, lecz zmiany oraz powroty do tempa pierwotnego pozwalają na wyodrębnienie pięciu podczęści: Allegretto vivo, un poco più lento, Tempo I, un poco più lento, Tempo del inizio. Początkową tonacją jest A – dur; motywy są silnie schromatyzowane, choć wyraźnie durowe przez cały przebieg utworu. Dynamika jest kontrastowa, choć dąży do paru punktów kulminacyjnych, później opadając. Wykonanie zajmuje około 10 min. Tak jak w przypadku późniejszego dzieła, , temat utworu jest związany z mitologią grecką – bóg wiatru Eol oraz Eolidy lecą nad Arkadią posłane przez Posejdona by pomóc Odyseuszowi powrócić statkiem do domu. Dzieło w sposób niejednoznaczny przekazuje temat, choć jego ilustracyjność – powiewy wiatru – jest zauważalna bardzo łatwo.