Structure via PubChem · Public domain (PubChem)
luizyt
Sign in to saveAlso known as L, (2-chlorovinyl)dichloro-arsine, dichloro(2-chlorovinyl)-arsine, (2-chloroethenyl)-arsenous dichloride, (2-chloroethenyl)-arsonous dichloride, (2-chloroethenyl)arsonous dichloride, (2-chlorovinyl) dichloroarsine, (e)-lewisite 1
związek chemiczny
Chemical data
- Formula
- C2H2AsCl3
- Molecular weight
- 207.31 g/mol
- IUPAC name
- dichloro-[(E)-2-chloroethenyl]arsane
- SMILES
- C(=C/[As](Cl)Cl)\Cl
- InChIKey
- GIKLTQKNOXNBNY-OWOJBTEDSA-N
- Polar surface area
- 0 Ų
- H-bond donors
- 0
- H-bond acceptors
- 0
- Formal charge
- 0
via PubChem
Wikidata facts
- Has part
- hydrogen
- Named after
- Winford Lee Lewis
- Mass
- 205.844
- Has use
- blister agent
Show 8 more facts
- chemical formula
- C₂H₂AsCl₃
- boiling point
- 190
- melting point
- 0.1
- density
- 1.89
- canonical SMILES
- C(=C[As](Cl)Cl)Cl
- isomeric SMILES
- C(=C/[As](Cl)Cl)\Cl
- refractive index
- 1.6076
- Commons category
- Lewisite
via Wikidata · CC0
Article · Polski
Luizyt (tzw. rosa śmierci) – parzący bojowy środek trujący. Zwykle nazwą luizyt określa się produkt techniczny stanowiący mieszaninę trzech związków chemicznych: * 2-chlorowinylodichloroarsyny, Cl-CH=CH-AsCl2 (luizyt A lub alfa) * bis-(2-chlorowinylo)chloroarsyny, (Cl-CH=CH)2-AsCl (luizyt B lub beta) * tris-(2-chlorowinylo)arsyny, (Cl-CH=CH)3As (luizyt C) Najsilniejsze właściwości parząco-trujące posiada luizyt A. Pierwszy raz otrzymany przez Juliusa Nieuwlanda i opisany w jego pracy doktorskiej dotyczącej reakcji acetylenu. Prace nad syntezą tych związków rozpoczęto w USA i w Niemczech w 1917 r. Nazwa luizyt pochodzi od nazwiska amerykańskiego chemika, płk. , który dotarł do pracy naukowej Nieuwlanda. Pod koniec I wojny światowej w USA rozpoczęto produkcję luizytu na skalę przemysłową, jednakże nie został użyty w działaniach wojennych. Oznaczenie NATO: L
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA