Kolej Libawsko-Romieńska

Kolej Libawsko-Romeńska (ros. Либаво-Роменская железная дорога, Libawo-Romienskaja żelaznaja doroga) – kolej zbudowana w latach 1871–1874 łącząca nadbałtycką Lipawę z Bachmaczem i Romnami. Powstała z inicjatywy rosyjskiego inżyniera von Mekke, w założeniu miała łączyć nadmorską Lipawę z Kurskiem. W 1891 kolej została wykupiona przez państwo. Składała się z następujących odcinków: * Lipawa – Koszedary (otwarty 4 września 1871) * Wilejka – Bachmacz-Romny (otwarty 1 listopada 1873 – do Homla, z Homla do Romnów 25 lipca 1874) * Kałkuny – Radziwiliszki (otwarty 1 listopada 1873) W Koszedarach, Wilejce i Kałkunach kolej łączyła się z Warszawsko-Petersburską Drogą Żelazną, w Możejkach z Mitawską, w Mińsku z Moskiewsko-Brzeską, w Bachmaczu z Kijowsko-Woroneżską, a w Romnach z Charkowsko-Nikołajewską.