Magic Johnson

Earvin "Magic" Johnson Jr. (Lansing (Michigan), 14 augustus 1959) is een Amerikaans voormalig basketballer. Hij speelde als point guard bij de Los Angeles Lakers in de NBA waar hij zijn grootste successen behaalde. Samen met Larry Bird (van de Boston Celtics) werd hij gezien als een van de exponenten die het professionele basketbal weer interessant voor de media maakten. Hij begon zijn carrière op Everett-highschool, waar hij zich al snel ontwikkelde tot een van de beste spelers van dat niveau. In het jaar 1976-1977 behoorde hij tot de McDonald's All-Americans. Hoewel er zich meerdere universiteiten hadden gemeld, koos hij onder grote publieke belangstelling voor zijn eigen Michigan State, waar hij de positie van zijn dromen als point guard mocht gaan vervullen. Met een lengte van twee meter en zes centimeter en zijn uitzonderlijke balvaardigheid, spelinzicht en passing ontwikkelde hij zich al snel samen met Larry Bird (die op dat moment uitkwam voor Indiana State) tot de beste spelers op collegeniveau van dat moment. In 1979 veroverde hij, ten koste van het team van Bird, het begeerde NCAA-kampioenschap in een van de grootste collegeveldslagen ooit vertoond. Later dat jaar werd hij als nummer 1 in de NBA Draft gekozen door de Los Angeles Lakers, waar hij in het team van Kareem Abdul-Jabbar terechtkwam. Met zijn legendarische passing bleek hij al snel een uitstekende aanvulling te zijn in het team van de lange center Jabbar. Johnson behaalde met de Lakers 5 NBA-kampioenschappen en werd drie keer uitgeroepen tot Most Valuable Player. (Gedurende zijn carrière in de NBA haalde hij een gemiddelde van 19.5 punten per wedstrijd, 10.1 assists per wedstrijd, 7.2 rebounds per wedstrijd en 1.7 steals per wedstrijd.) Hij stopte met spelen in het begin van de jaren negentig, toen hij bekendmaakte hiv-positief te zijn. Hiermee heeft hij het taboe rond hiv willen doorbreken.