zatoka szczękowa

Zatoka szczękowa (łac. sinus maxillaris), zwana też dawniej jamą Highmora – parzysta przestrzeń pneumatyczna mieszcząca się obustronnie w trzonie szczęki. W wymiarze pionowym i strzałkowym ma ponad 3 cm, w płaszczyźnie czołowej 2,5 cm.Ma ona kształt czterościennej piramidy. Ściany zatoki szczękowej: 1.Ściana przednia zatoki szczękowej – skierowana ku policzkowi i wardze górnej. Znajduje się w niej otwór podoczodołowy. Poniżej niego na wysokości kła ściana przednia tworzy zagłębienie zwane dołem nadkłowym. 2.Ściana tylna zatoki szczękowej – stanowi ją . Oddzielona jest od ściany bocznej . Bezpośrednio za guzem szczęki znajduje się dół skrzydłowo-podniebienny i dół podskroniowy. 3. Strop zatoki szczękowej – stanowi jej ścianę górną. W stropie tym biegnie kostna , którą zamyka okostna. Graniczy bezpośrednio z oczodołem, stanowiąc zarazem jego dno. 4. Dno zatoki szczękowej – czyli ściana dolna jest utworzona przez i częściowo przez . Kość tworząca tę ścianę jest zwykle bardzo gruba. Najniższe miejsce dna zatoki odpowiada położeniu pierwszego zęba trzonowego. Do zatoki mogą wnikać korzenie zębów trzonowych i przedtrzonowych. Podstawa zatoki szczękowej: Inaczej ściana przyśrodkowa – znajduje się w niej duży, nieregularny otwór , który łączy zatokę z jamą nosową. Rozwór ten jest znacznie pomniejszony przez otaczające go kości. Zatoka szczękowa otwiera się do jamy nosowej w . Ujście jej jest bardzo niekorzystne, gdyż umiejscowione jest tuż przy stropie zatoki. Utrudnia to znacznie drenaż i opróżnianie zatoki z wydzieliny śluzowej lub ropnej. Pojemność każdej zatoki szczękowej wynosi średnio ok. 24 cm³.