
Image by SarahRichterArt on Pixabay · Pixabay License
OverviewAI-generated
Menander Protector was a male historian, poet, and writer from the Byzantine Empire. Born in Constantinople, he wrote in Ancient Greek. His native name is recorded as Μένανδρος Προτήκτωρ. He is described by the Encyclopædia Britannica 11th edition.
His period of activity is noted as 550 and the 6th century. He is the author of three works. These include Eclogæ legationvm, Ambassades tirées de l'histoire des empereurs Justinien, Justin et Tibére, and The history of Menander the Guardsman.
Synthesized by Vinony from 14 facts across 2 sources: Wikidata, Open Library. Generated from structured data (not the Wikipedia text) and checked against those facts — may still contain errors.
Person · Open Library
- Born
- fl. 6th cent.
- Works
- 3
Top works
- Eclogæ legationvm
- Ambassades tirées de l'histoire des empereurs Justinien, Justin et Tibére
- The History of Menander the Guardsman. Introductory Essay, Text, Translation and Historiographical Notes (ARCA, Classical and Medieval Texts, Papers and ... (Arca, Classical and Medieval Texts, Paper)
- The history of Menander the Guardsman
via Open Library + Wikidata
Wikidata facts
- Instance of
- human
- Gender
- male
- Citizenship
- Byzantine Empire
- Place of birth
- Constantinople
- Occupation
- writer
- Languages spoken
- Ancient Greek
Show 3 more facts
- floruit
- 0550-00-00
- name in native language
- Μένανδρος Προτήκτωρ
- writing language
- Ancient Greek
Sources (2)
via Wikidata · CC0
Article · Polski
Menander Protektor (gr. Μένανδρος Προτίκτωρ) - historyk bizantyński; urodził się ok. połowy VI w. w Konstantynopolu jako młodszy syn nieznanego nam bliżej Eufratasa. Ukończywszy studia prawnicze przez pewien czas pracował w zawodzie adwokata, które to zajęcie dość szybko jednak porzucił oddając się uciechom życia w stolicy. Po objęciu rządów w Bizancjum przez Maurycjusza (582 r.), prawdopodobnie zmuszony problemami finansowymi wstąpił do gwardii cesarskiej (protectores domestici) - stąd jego przydomek. Za namową władcy Menander poświęcił się badaniom historycznym, których zwieńczeniem była, powstała ok. roku 583/584 Historia składająca się z 8 ksiąg obejmujących zakres lat 558-582. Dzieło to nie przetrwało wprawdzie w całości do naszych czasów, zachowało się jednak ponad sześćdziesiąt, przeważnie dość obszernych fragmentów ze wszystkich ksiąg. Zostały one zawarte w tzw. Księdze Suda - leksykonie bizantyńskim z X wieku, oraz w trzech zbiorach sporządzonych na polecenie cesarza Konstantyna VII Porfirogenety: * Excerpta de legationibus barbarorum ad Romanos * Excerpta de legationibus Romanorum ad Gentes * Excerpta de sententiis * Praca Menandra uznawana jest powszechnie za źródło o dużej wiarygodności. Jej autor jako wyższej rangi członek dworu cesarskiego miał dostęp do dokumentów państwowych, sprawozdań dyplomatycznych itp. Prawdopodobnie czerpał też z prac innych historyków tej epoki (np. z zachowanego we fragmentach dzieła Piotra Patrycjusza). Ponadto część opisywanych wypadków znał z własnego doświadczenia. Jego dzieło pomyślane zostało jako kontynuacja pracy innego historyka, Agatiasza Scholastyka - O panowaniu Justyniana opisującej wydarzenia z lat 552-558. Menander przewyższa swego poprzednika jakością i obiektywizmem podawanych informacji, co z punktu widzenia bizantynistów jest niewątpliwie istotniejsze od pewnych ułomności stylistycznych jakie wytykają mu filolodzy.Znaczenie zachowanych fragmentów Historii Menandra jest tym większe, że stanowią one jedyne źródło do dziejów Bizancjum w latach 558-582.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA