null

Null lub NUL — znak sterujący o wartości liczbowej 0, informujący o braku informacji, służący jako znak wypełniający w czasie lub na nośnikach danych. Jest on dostępny w większości jak np. ASCII, EBCDIC lub Unikod oraz niemal we wszystkich głównych językach programowania. Pierwotne znaczenie znaku null było podobne do instrukcji pustej. Wysyłanie go do drukarki lub terminalu nie powodowało wykonania żadnej czynności (chociaż niektóre terminale wyświetlały go nieprawidłowo jako odstęp). Na taśmach dziurkowanych wartość null była zapisywana jako obszar bez dziurek, stąd nowe taśmy były niejako z definicji wypełnione znakami null, a zarezerwowane przerwy na taśmach pozwalały na późniejsze „uzupełnienie” danych w miejscach gdzie pozostawiono znaki null. Obecnie znak null ma znacznie większe znaczenie w języku C i językach pochodnych, jak również w wielu formatach danych, gdzie jego funkcją jest informacja o końcu danych tekstowych.