gubernia ołoniecka

Gubernia ołoniecka – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w północno-zachodniej Rosji Europejskiej, utworzona ukazem Katarzyny II 22 maja?/ 2 czerwca 1784 jako namiestnictwo ołonieckie, od 9 września?/ 21 września 1891 ukazem Aleksandra I przekształcone w gubernię. Stolicą guberni był Pietrozawodsk. Zlikwidowana w 1922. Gubernia była położona pomiędzy 60°21′ a 65°16′ szerokości geograficznej północnej i 29°42′ a 41°57′ długości geograficznej wschodniej. Graniczyła od północy i północnego wschodu z gubernią archangielską, od południowego wschodu z gubernią wołogodzką, od południa z gubernią nowogrodzką i sankt-petersburską, na zachodzie z jeziorem Ładoga i Wielkim Księstwem Finlandii. Powierzchnia guberni wynosiła w 1897 – 130 801 km², w początkach XX wieku była podzielona na 7 ujezdów.