Wieczko

Wieczko (łac. operculum) – część kory mózgu okalająca bruzdę Sylwiusza, przykrywająca wyspę. Dzieli się je zazwyczaj na trzy lub cztery części, co ma uzasadnienie w rozwoju embrionalnym tej części mózgu: * wieczko czołowe (operculum frontale), należące do płata czołowego, * wieczko skroniowe (operculum temporale), należące do płata skroniowego, * wieczko czołowo-ciemieniowe (operculum frontoparietale), należące do płata ciemieniowego. Niekiedy wyróżniane jest także wieczko oczodołowe (operculum orbitale). Rozwój wieczka u człowieka rozpoczyna się około 5. miesiąca życia płodowego, gdy odpowiednie części kory płatów czołowych, skroniowych i ciemieniowych rozrastają się, przykrywając wcześniej odsłoniętą wyspę. Proces "zamykania" wieczka – operkularyzacja (ang. operculization) postępuje między 26. a 34. tygodniem życia płodowego. Jego zatrzymanie jest wykładnikiem niedojrzałości mózgu i może być potwierdzone w badaniu MRI i USG. Uszkodzenie wieczka czołowego, najczęściej nabyte, wiąże się z zespołem objawów określanym jako zespół Foixa-Chavany-Mariego.