Patrizio Oliva

Patrizio Oliva (ur. 28 stycznia 1959 w Neapolu) – włoski bokser, mistrz olimpijski z 1980, zawodowy mistrz świata kategorii junior półśredniej. Jako amator wystąpił na mistrzostwach Europy w 1979 w Kolonii, gdzie zdobył srebrny medal w wadze lekkopółśredniej (do 63,5 kg), przegrywając w finale z Serykiem Konakbajewem ze Związku Radzieckiego. Na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie zrewanżował się Konakbajewowi, którego pokonał w finale i zdobył złoty medal tej kategorii. Uzyskał wówczas Puchar Vala Barkera dla najlepszego technicznie boksera turnieju. Był mistrzem Włoch w kategorii lekkiej (do 60 kg) w 1978. Od 1980 walczył jako bokser zawodowy. W 1981 wywalczył tytuł mistrza Włoch wagi junior półśredniej, a 5 stycznia 1983 w Ischii pokonał z Francji i został mistrzem Europy EBU tej kategorii. Ośmiokrotnie skutecznie bronił tego tytułu. 15 marca 1986 w Monako zdobył tytuł mistrza świata wagi junior półśredniej organizacji WBA wygrywając na punkty z obrońcą tytułu z Argentyny. Walcząc w obronie tytułu wygrał z Amerykaninem i z Meksyku, a 4 lipca 1987 w Ribera przegrał przez nokaut w 3. rundzie z z Argentyny. Była to jego pierwsza porażka. Następną walkę stoczył dopiero w 1989, w wadze półśredniej.14 listopada 1990 został mistrzem Europy EBU tej kategorii, po zwycięstwie w Campione d’Italia nad . Dwukrotnie obronił ten tytuł. 25 czerwca 1992 w przegrał z z USA w walce o pas mistrza świata wagi półśredniej organizacji WBC. Po tej walce zakończył karierę.