renderowanie oparte na fizyce

Rendering bazujący na fizyce (ang. Physically Based Rendering, PBR) – model cieniowania, którego celem jest stworzenie bardziej realistycznego oświetlenia otoczenia poprzez zamodelowanie interakcji światła z powierzchnią. W tym celu wykorzystuje się optykę i rzeczywiste właściwości materiałów. PBR nie jest jednolitym standardem, a zbiorem wytycznych. Do zalet renderingu bazującego na fizyce należą: * ograniczenie „zgadywania” przez artystę parametrów materiałów, które sprawią, że tekstura będzie wyglądać realistycznie; * materiały pasują do każdego otoczenia bez potrzeby dopasowywania ich, * ułatwiają jednoczesne tworzenie przez wielu artystów spójnych i pasujących do siebie materiałów. Na PBR składają się zazwyczaj: * odbicia zwierciadlane (ang. specular reflection), * (ang. diffuse refraction), * zasada zachowania energii, * (inaczej efekt Fresnela lub warunek Fresnela), * przezroczystość i , * metaliczność, * . Model ten jest powszechnie używany w grach komputerowych powstałych po siódmej generacji gier komputerowych. Dostępny jest na silnikach graficznych takich jak: CryEngine, , Fox Engine, Frostbite, Unity i Unreal Engine 4 oraz w programach do tworzenia trójwymiarowej grafiki i animacji takich jak: 3ds Max, Blender oraz Maya.