Pierre Kemp

[pagina 5] [p. 5] [Tekst] Werkmethode Ik haal het kladje van een nieuw gedicht uit de bovenste voorraadslade van mijn bureau, houd het tegen het licht en ga over tot de daden van mijn dag . Over het gehele werk auteurs over Pierre Kemp Over dit hoofdstuk/artikel auteurs beeld van Pierre Kemp [pagina 6] [p. 6] Petrus Johannes Kemp werd op 1 december 1886 geboren te Maastricht in de Mariastraat, die uitziet op de Maas. Hij is de eerste zoon van Hubertus Kemp, steenhouwer, en Maria Catharina van der Venne. De vader was een gespecialiseerd molenkapper, die de maalstenen der Maastrichtse meelmolens prepareerde en onderhield. Het vak werd goed betaald, want het stond om silicose in geen goede reuk; men was of werd er gauw invalide en gauw dood. De steenhouwers hadden maar een kort leven. Dus werd naar een ander bedrijf uitgezien. Dit werd het vak van drukker in de keramische industrie ... In die kwaliteit bracht hij wel eens defecte, zg. prenten mee met voorstellingen van zeer mooie Chrysanthemendrukken of pastorale scènen, die op mijn kinderlijke fantasie veel indruk maakten en mij als bloemen en bos-scènen zijn bijgebleven. [Brief aan Fred van Leeuwen van 16 oktober 1961] Als kind woonde Pierre Kemp twee jaar in Poppelsdorf bij Bonn [1888-1890]. Dat is de plaats van P.K.'s Rijnvaart en van Jongetje van mijn oudste portret . P.K.'s Rijnvaart Een kind vol gedichten gleed haast van de boot in de lichten op de Rijn. Het had blauwe ogen en rood haar. [De Gids, november 1958, blz. 275] [pagina 7] [p. 7] Neus-herinneringen Daar zijn weer de Maas en de Wal, de paarse schaduwen van de huizen, de herinneringen van mijn neus en blauwe pruimen naast zwarte kersen in reuzen van gele teilen op rode plavuizen. Gisteravond was er ook nog de reuk van een oud spel kaarten. Toen kwam mij het bed te na. Ik las nog even in Homerus en bij het stout verhaal van zijn helden met hun heet-geslepen zwaarden at ik kruisbessenvla. Zo heb ik hem altijd het best begrepen. [‘Emeritaat’, blz. 33] Stenenwal heet in de volksmond de plaats, waar PK van zomer 1893 tot winter 1897 woont. [pagina 8] [p. 8] De kleuren komen tot het kind in een zekere volgorde als invasies. Het eerst in een blauw potlood, misschien samen met een rood of een met rood aan de ene kant en blauw aan de andere. Een geboren glazenier kan daarmee volstaan. Ik vind rood en blauw, naast elkaar tegen het zonlicht gezien, nog altijd een van de mooiste harmonieën. [Brief aan Fred van Leeuwen van 8-10 juni 1956] Een cahier uit zijn kindertijd. [pagina 9] [p. 9] In 1900 wordt PK plateelschilder in de keramische industrie van Maastricht. Zijn serviesontwerpen - gemaakt in 1910-1911 - blijven in portefeuille. Jonkheer Rob Graafland, aristocraat en impressionist, telt PK onder zijn leerlingen in de avondklas en op de zondagscursus van het Stadstekeninstituut, dat gevestigd is in de tot school gemetamorfoseerde Augustijnenkerk tegenover Kemps geboortehuis. Ik blijf mij een verloren componist voelen, later onder de goede leiding van Robert Graafland een schilder en uiteindelijk de dichter P.K. [Cahier met ‘Enige notities’ van 17 en 18 februari 1961] Het toppunt blijft de olieverf, wat glans er diepte betreft en uitdrukkingsmogelijkheden. Ook voor geschilderde ‘dromen’, om de fantaisistische uitbeelding eens zo te noemen. Juist deze fantasieën interesseerden mij meer dan de natuurstudie. [Brief van 8-10 juni 1956] [pagina 10] [p. 10] Sedert ultimo 1908 kwam ik, vooral na lezing van gedichten van Gezelle en Gorter, spoedig daarna uitgebreid met lectuur van alle Europese landen, China, Japan en Perzië er toe, zelf gedichten te schrijven. Maar naast deze gedichten bleef ik ook schilderen. [Brief van 8-10 juni 1956] Op 23 maart 1910 publiceert PK zijn eerste gedicht in de Limburgse Koerier, dagblad verschijnend te Maastricht. Zijn pseudoniem, Robert Ree, is samengesteld uit de voornaam van zijn leermeester in de schilderkunst en uit de [ietwat gemaskeerde] tweede noot van de toonladder, want de debuterende dicht