Huis der Reiniers

Het huis der Reiniers of Reginaren (later bekend als het huis Brabant) was een Lotharische dynastie ten tijde van de Karolingers en Ottonen. Ze waren de eerste dynastie die over het graafschap Henegouwen regeerden en brachten twee hertogen van Lotharingen voort. De dynastie werd gesticht door Giselbert van de Maasgouw toen die Ermengarde, de dochter van koning Lotharius I van Midden-Francië schaakte en vervolgens huwde. Na de dood van Karel de Dikke geraakten de Reiniers in een lange strijd met de Konradijnen om de macht in Lotharingen verwikkeld. Toen ze er in 910 in slaagden Karel de Eenvoudige als koning te laten verkiezen, kwamen ze als overwinnaars uit de bus. Maar uiteindelijk moesten ze aan macht inboeten door een coalitie tussen de Karolingers van West-Francië en de aartsbisschop van Keulen, Bruno I. In 958 werden de bezittingen van Reinier III van Henegouwen geconfisqueerd en aan Gerard van Metz (een telg van de , vijanden van het huis der Reiniers sinds de periode van koning Zwentibold) geschonken. Tegen het einde van de tiende eeuw was de dynastie geen hechte familie meer. Hun nazaten in de graafschappen Bergen en Leuven bleven echter lange tijd dwarsliggers tegen het koninklijke gezag. De dynastie bracht ook een Engelse koningin voort: Adelheid van Leuven, echtgenote van koning Hendrik I van Engeland.