Relayer

Relayer is een album uit 1974 van de Britse progressieve-rockband Yes. Het is het zevende studioalbum van de groep en het enige dat in deze bezetting is gemaakt. Na het vertrek van Rick Wakeman na afloop van de tour van het vorige album Tales from Topographic Oceans zocht Yes een nieuwe toetsenist om de vrijgekomen plek op te vullen. De band koos uiteindelijk de Zwitser Patrick Moraz als vervanger terwijl de muziek op Relayer al in grote lijnen geschreven was. Relayer heeft dezelfde opbouw als het album Close To The Edge uit 1972, dat wil zeggen: een lang nummer aan zijde één, en twee kortere nummers op de andere zijde van de LP. Het openingsnummer, "The Gates of Delirium", is een complex muziekstuk dat gekenmerkt wordt door lange improvisaties van elk bandlid, waarbij er regelmatig met opzet tegen elkaar in wordt gespeeld. Samen met de tekstuele inhoud, waarbij er wordt gezongen over de zinloosheid van het voeren van oorlog is het een van de meest agressieve nummers die de band ooit heeft gemaakt. In het laatste gedeelte wordt de agressiviteit van de vorige 15 minuten vervangen door een kalme melodie, gespeeld door Steve Howe op slide guitar en waarbij Jon Anderson als het ware bidt voor vrede. Dit gedeelte is begin 1975 als single onder de naam Soon uitgekomen. "Sound Chaser" is een jazzy, voornamelijk instrumentaal stuk dat nog het meest doet denken aan King Crimson. To Be Over is het vriendelijkste nummer van het album en bevat complexe, melodieuze arrangementen met gitaar en sitar.