Also known as Gerota's fascia, perirenal fascia, Gerota’s fascia
connective‑tissue envelope of kidney/adrenal; includes the anterior renal fascia (Gerota) and posterior renal fascia (Zuckerkandl); laterally forms lateroconal fascia
Powięź nerkowa (łac. fascia renalis) zwana inaczej powięzią Geroty – zbudowana z tkanki łącznej włóknistej błoniasta osłonka obejmująca torebkę tłuszczową (nerki i nadnercza) w niecałkowicie zamknięty worek powięziowy. Powięź nerkowa składa się z 2 blaszek: * blaszki przedniej (lamina anterior), zwanej dawniej powięzią przednerkową (fascia prerenalis), która przylega do otrzewnej lub narządów zaotrzewnowych * blaszki tylnej (lamina posterior), zwanej dawniej powięzią zanerkową (fascia retrorenalis) lub powięzią Zuckerkandla, która może przylegać do (mm. czworoboczny lędźwi, mm. lędźwiowy większy i mniejszy) Blaszki łączą się powyżej nadnercza (przechodzą w powięź przepony) oraz po stronach bocznych. Natomiast nie łączą się ku dołowi, dlatego też możliwe jest w pewnych stanach . Główną funkcją powięzi nerkowych jest utrzymanie nerki w odpowiednim położeniu. Blaszkę tylną powięzi opisał jako pierwszy Emil Zuckerkandl w 1883. Blaszkę przednią opisał Dimitrie Gerota w 1895.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
Discovered by embedding cosine similarity (sentence-transformers MiniLM, 384-dim).