Skip to content
EntityQ2736597· pop 17· linked from 9 articles

Ringelmann-effect

Sign in to save

Group dynamics

In the Vinony graph

Within Vinony's link graph, Ringelmann-effect is referenced by 9 other articles, and connects out to psychology of religion, psychology and Formicidae.

Vinony files it under 1913 in science, Group processes and Majority–minority relations.

Its subject is documented across 16 Wikipedia language editions.

Wikidata facts

Image
US Navy 090730-N-9418A-074 Senior Chief Ship's Servicemen Shawn Johnson and Chief Aviation Machinist Mate Salvador Reyes, both assigned to the amphibious assault ship USS Essex (LHD 2), participate in a tug-of-war.jpg
Show 1 more fact
Commons category
Ringelmann effect
Sources (1)

via Wikidata · CC0

Article · Nederlands

Het Ringelmann-effect is de neiging van individuele leden van een groep om steeds minder productief te worden naarmate de omvang van de groep toeneemt. Wetenschappelijk bewezen werd dit door de 19e-eeuwse Franse landbouwkundige . Ringelmanns experiment bestond erin, dat hij twintig studenten aan de école d'agriculture van Grandjouan alleen en in groepen aan een vijf meter lang touw liet trekken, waarvan het andere uiteinde naar een dynamometer leidde. Als twee mensen samen aan het touw trokken, presteerde ieder van hen gemiddeld slechts 93% van wat hij daarvoor alleen had gepresteerd. Bij drie personen was het nog 85%, bij vier 77%, totdat in een groep van acht personen iedereen nog gemiddeld 50% van zijn maximale prestatie leverde. Dit noemen de psychologen sindsdien het Ringelmann-effect en ze verklaren het als volgt. Bij een gezamenlijke krachtinspanning is de uitwerking van de individuele inzet minder sterk en daarom ontbreekt de motivatie om alles te geven. Ook is de individuele bijdrage niet te onderscheiden, hetgeen verleidt tot "meeliften". Volgens Ringelmann was er nog een andere mogelijke verklaring: de moeizamere synchronisatie bij het touwtrekken in de groep. Als de studenten niet precies tegelijk aan het touw hadden getrokken, zou de gemeten kracht kleiner zijn dan de werkelijke som van de individuele prestaties. Deze laatste verklaring werd echter ontkracht door een moderne versie van Ringelmanns experiment door van de Universiteit van Washington in de jaren 70. Ingham voegde onder de deelnemers aan het experiment medeplichtigen toe, die alleen maar deden alsof ze aan het touw trokken. Aan iedere proef deed slechts één niet-ingewijde deel, die men liet geloven dat hij nu eens alleen werkte, dan weer in een groep van twee, drie, vier, vijf, zes of zeven man. Om te voorkomen, dat hij zou merken, dat de anderen niets deden, kreeg hij een plaats voor in de ploeg, of Ingham verzon een smoes om alle proefpersonen te blinddoeken. Ook hier nam de individuele prestatie af naarmate het aantal vermeende deelnemers toenam.

Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA

Connections

Categories