Ronald van Raak

‘Veel mensen aan de top van ons land koesteren vaak een abstracte solidariteit met mensen elders in de wereld, maar hebben angst voor de opvattingen van mensen een paar straten verderop. We moeten ons niet de les laten lezen door een elite die denkt dat ze het allemaal beter te weten. Meer zeggenschap voor gewone mensen maakt de politiek socialer en ons land beter.’ Ronald van Raak (1969) werd geboren in Hilvarenbeek (Noord-Brabant), in een eenvoudig arbeidersgezin. Sinds 2006 is hij lid van de Tweede Kamer. Daarvoor was hij onder meer docent geschiedenis en filosofie aan de Universiteit van Amsterdam en hoofd van het Wetenschappelijk Bureau van de SP. In de Tweede Kamer hield hij zich onder meer bezig met de bestrijding van fraude en corruptie. Op zijn initiatief kwam er een Huis voor klokkenluiders, dat voortaan klokkenluiders beschermt en onafhankelijk onderzoek kan doen. Daarnaast heeft hij veel gedaan om topinkomens aan te pakken, mede door zijn inzet kunnen mensen in de (semi)publieke sector niet meer verdienen dan een minister. Ook is dankzij hem een ‘Roemer-norm’ ingevoerd, waardoor overheden veel minder geld uitgeven aan het inhuren van dure consultants en adviseurs. Van Raak hield zich verder bezig met veiligheid en politie, de bestrijding van terrorisme en het voorkomen van radicalisering. En vooral met de versterking van onze democratie en verbetering van het bestuur, omdat de politiek er niet alleen moet zijn voor de gevestigde belangen, maar veel meer oog moet hebben voor de zorgen van gewone mensen. Van Raak schreef een aantal boeken over de actuele politiek en over de gang van zaken in politiek Den Haag, waaronder Op zoek naar vrijheid (2012), Op zoek naar ons (2015) en De Tweede Kamer is geen talkshow (2017). 'Meer zeggenschap voor gewone mensen maakt de politiek socialer en ons land beter.’