Zgrzewanie tarciowe doczołowe obrotowe

Zgrzewanie tarciowe doczołowe obrotowe (rotacyjne zgrzewanie tarciowe - j. angielski: Rotary Friction Welding (RFW)) – jedna z metod zgrzewania tarciowego, której klasyczny sposób wykorzystuje pracę tarcia, do utworzenia połączenia nierozłącznego. Zgrzewanie tarciowe określane jest, często mianem łączenia w stanie-stałym (solid-state welding), ze względu, że łączone elementy są poniżej temperatury przetopienia. Zgrzewane mogą być materiały metalowe jednoimienne i różnoimienne, kompozytowe, materiały niemetalowe. Przebieg procesu wygląda następująco: 1. * etap tarcia: Na ogół jeden z elementów wprawiany jest w ruch obrotowy z dużą prędkością obrotową, następnie dociskany do drugiego nieruchomego a wskutek pracy tarcia, obszar złącza nagrzewają się, 2. * etap hamowania: element obracający zostaje zatrzymany, 3. * etap spęczania: elementy łączone są nadal dociskane. Norma opisująca w sposób ogólny zgrzewanie tarciowe to PN-EN ISO 15620:2019-07, wymienione są w niej definicje podstawowych pojęć takich jak etapy procesu, umieszczona tabela zgrzewalności metali i stopów a przykładowym obszernym podręcznikiem na temat między innymi tej metody spajania, wykonanej w klasyczny sposób, może być książka A. Klimpela "Spawanie zgrzewanie i cięcie metali", jednak nie jest to jedyna pozycja literatury.