Skarb z Sandur

Skarb z Sandur – skarb składający się z 98 srebrnych monet, zakopanych prawdopodobnie między rokiem 1070 a 1080 na cmentarzu w Sandur. Jest to najstarszy ślad obecności pieniądza na farerskim archipelagu. Wzbudza on zainteresowanie nie tylko przez wiek monet, ale też ich pochodzenie, które jednoznacznie wskazuje na państwa, z którymi Farerczycy mogli w XI wieku prowadzić handel. Zbiór bilonu zawiera monety obszaru dzisiejszej Anglii, Irlandii, Danii, Norwegii, Niemiec, a nawet odległych Węgier. Ich wartość w kruszcu jednak nie jest znaczna. Fakt, że pochodzą z tak wielu krajów świadczy o tym, że w XI w. nie zwracano uwagi na mennicę w jakiej wybito bilon, lecz to, ile srebra się w nim znajduje. Skarb obecnie należy do głównych atrakcji Muzeum Narodowego Wysp Owczych w Tórshavn .