Sangir

Sangir, także Sangihe – grupa etniczna zamieszkująca wyspy Sangir (Sangihe) oraz wyspy Talaud w prowincji Celebes Północny w Indonezji, a także południowe wybrzeże Mindanao w granicach Filipin. Ich liczebność wynosi 210 tys. osób. Posługują się językami sangir i talaud z wielkiej rodziny austronezyjskiej, a także językiem indonezyjskim. Wykształcili piśmiennictwo na bazie alfabetu łacińskiego. W większości wyznają chrześcijaństwo. W XVI wieku przeszli pod panowanie ludu Ternate (Moluki Północne), później byli podbijani przez Hiszpanię i Holandię. Znaleźli się pod wpływem zarówno chrześcijaństwa, jak i islamu. Od 1949 roku tereny sangirskie należą do Indonezji. We współczesnym języku sangir zachowała się warstwa zapożyczeń słownikowych z hiszpańskiego i języka ternate. Na wyspach Sangir i Talaud upowszechnił się także malajski miasta Manado (handlowa odmiana języka malajskiego wywodząca się z północnej części Moluków). Ekspansja malajskiego przyczynia się do zaniku autochtonicznych języków regionu, w tym języka sangir. Zajmują się rybołówstwem i rolnictwem ręcznym (rośliny bulwiaste i okopowe, sago, banany); główne uprawy przemysłowe to palma kokosowa i muszkatołowiec korzenny. Rozwinęli leśnictwo, większość populacji zajmuje się produkcją kopry. Rozwinęli kowalstwo, przemysł stoczniowy (w tym nowoczesny), obróbkę metali, rzeźbienie w drewnie. Odrębną grupą etniczną jest muzułmański lud Sangil z Filipin (4 tys.), zamieszkujący wyspy Sarangani i Balut u południowo-wschodniego wybrzeża Mindanao. Społeczność ta również wywodzi się z wysp Sangir i Talaud. Badania genetyczne wykazały, że lud Sangir ma częściowo pochodzenie papuaskie.