Literatura ran i blizn

Literatura ran i blizn (chin. upr. 伤痕文学, chin. trad. 傷痕文學, pinyin shānghén wénxué) – nurt w literaturze chińskiej przełomu lat 70. i 80. XX wieku, będący zapisem trudnych doświadczeń rewolucji kulturalnej (1966-1976). Nurt ten był jednym z pierwszych po zakończeniu jesienią 1976 r. Wielkiej Proletariackiej Rewolucji Kulturalnej zjawisk w literaturze Chin, które dały początek tworzeniu dzieł rozliczeniowych w duchu krytycznym wobec wydarzeń uprzedniej dekady. Jego powstanie przypadło na okres przejściowy między dominacją socjalizmu rewolucyjnego a polityką reform i otwarcia Chin na świat w okresie rządów Deng Xiaopinga (邓小平). Choć zdania na temat dokładnych ram czasowych i klasyfikacji poszczególnych utworów jako należących do literatury ran i blizn są podzielone, część badaczy zalicza do niej nawet niektóre pozycje wydane w drugiej połowie lat 80. XX wieku.