Schelto van Heemstra

Schelto baron van Heemstra (Groningen, 14 november 1807 – Maartensdijk (Utr.), 20 december 1864) was een in Groningen geboren edelman, die in Friesland bestuursfuncties bekleedde. Hij was een zoon van Willem Hendrik van Heemstra (1779-1826) en Johanna Balthazarina van Idsinga (1783-1850). Hij behoorde in de jaren 1840 tot de medestanders van Thorbecke en was in 1844 één der Negenmannen. Na 1848 kwam hij steeds meer in conservatief vaarwater terecht. Hij werd commissaris des Konings in Utrecht en Zeeland. Als minister werd hij na het aftreden van Jacob van Zuylen van Nijevelt in 1861 kabinetsleider in het kabinet-Van Zuylen van Nijevelt-Van Heemstra. Van 1862 tot 1864 was hij als conservatief Tweede Kamerlid. Van Heemstra studeerde Romeins en hedendaags recht te Franeker (1824) en Groningen (1828-1830), waar hij in 1830 promoveerde op de dissertatie "Specimen juridicum inaugurale, exhibens nonnulla de alimentis praestandis."