Kobylica

Kobylica – drewniany przyrząd, swoisty rodzaj prostego imadła połączonego z ławką, używany do obróbki drewna przez kołodziejów, bednarzy, stolarzy, także do wstępnej obróbki przed toczeniem. Drewniana ławka posiada zamocowany krótki, wąski, drewniany blat, na którym układany jest obrabiany kawałek drewna. Poddawany obróbce element przytrzymywany jest i dociskany do blatu przez drewniany klocek, tzw. głowę, zamocowany na trzonku, przechodzącym przez otwór w blacie i ławce, zakończonym u dołu drewnianym pedałem/dźwignią. Operator podczas pracy siedzi okrakiem na ławce, stopą wywiera regulowany nacisk na pedał, co powoduje odpowiedni docisk umieszczonego na wierzchu klocka do blatu, powodując w ten sposób stabilne mocowanie obrabianego elementu. Nieco bardziej skomplikowana jest kobylica kołodziejska. Różnica między „uniwersalną” kobylicą a kobylicą kołodziejską zwaną na Podhalu dziadkiem (tak samo nazywany był w tym czasie element więźby dachowej na którym był pazdur - ozdobny element konstrukcyjny) polega na ilości wyciętych w ławie otworów i możliwości regulacji podpórki. Wkładano w nie różnej wielkości podpórki, które pełniły funkcję imadła. Wśród kobylic kołodziejskich znane były również inne rozwiązania techniczne tego problemu np. na Lubelszczyźnie . https://etnomuzeum.eu/zbiory/kobylica-kolodziejska przypis nr 2 nieaktualny