Also known as Trans-Himalayan languages, Trans-Himalayan, Sino–Tibetan languages
taalfamilie
Sino-Tibetan is a major language family native to Asia that includes Mandarin Chinese and many other languages spoken across China, Tibet, and surrounding regions. It matters because it represents one of the world's largest language families by number of speakers, making it central to understanding the linguistic diversity and history of East and Central Asia.
AI-generated from the Wikipedia summary — may contain errors.
De Sino-Tibetaanse talen vormen een hypothetische taalfamilie met ongeveer 250 talen. De taalfamilie is met betrekking tot het aantal sprekers de op een na grootste groep, na de Indo-Europese taalfamilie. De Sino-Tibetaanse talen zijn over het algemeen tonaal. De volgende talen en taalgroepen behoren volgens veel taalkundigen tot de Sino-Tibetaanse taalfamilie: * Chinese talen, waarvan velen en analytisch zijn. * Tibeto-Birmaanse talen: * Newaars * Tibetaanse talen, waarvan sommige agglutinerend zijn. * * Birmaans (of Birmees) Ook de Miao-Yaotalen (of Hmong-Mien) worden soms tot deze taalfamilie gerekend, maar zijn misschien een aparte familie. Sommige linguïsten vinden dat ook de Tai-Kadaitalen (zie bijvoorbeeld Thai) binnen de uitgebreide versie van deze familie passen, terwijl anderen ze liever indelen bij de Austronesische talen.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
via Wikidata · CC0
via Wikidata sitelinks · CC0
Discovered by embedding cosine similarity (sentence-transformers MiniLM, 384-dim).