Zuid-Ossetië

Zuid-Ossetië, officieel de Republiek Zuid-Ossetië - Staat Alanië (Ossetisch: Хуссар Ирыстон; Choessar Iryston, Georgisch: სამხრეთ ოსეთი; Samchret Osseti, Russisch: Южная Осетия; Joezjnaja Osetija) is een afscheidingsrepubliek van Georgië, in de Zuidelijke Kaukasus. Het is een bergachtig en dunbevolkt gebied aan de zuidkant van de kam van de Grote Kaukasus, tussen het Georgische kerngebied in het westen, zuiden en oosten en Rusland in het noorden, waar het grenst aan de deelrepubliek Noord-Ossetië-Alanië. De zelfverklaarde republiek heeft een oppervlakte van 3.900 km² en heeft 56.520 inwoners (2022). Zuid-Ossetië was tussen 1922 en 1990 een autonome oblast binnen de Georgische Sovjetrepubliek. Tijdens het Georgisch-Ossetisch conflict werd in december 1990 de autonomie door de Georgische SSR ingetrokken. Op 29 mei 1992 verklaarde de regio zich onafhankelijk als Republiek Zuid-Ossetië, die na de Russisch-Georgische Oorlog van 2008 door vijf VN-lidstaten wordt erkend: Rusland, Nicaragua, Venezuela, Nauru en Syrië. Met deze oorlog verloor Georgië het laatste stukje gezag over Zuid-Ossetië en sinds oktober 2008 beschouwt Georgië het gebied als bezet door Rusland. De republiek is zeer afhankelijk van politieke, financiële en militaire steun van Rusland. In 2021 bedroeg de Russische financiële steun 83% van het budget. Er zijn ongeveer 5.000 Russische troepen permanent gestationeerd. Met enige regelmaat heeft het Zuid-Osseetse leiderschap de intentie uitgesproken om de republiek te verenigen met Noord-Ossetië en op te laten nemen in de Russische Federatie. In voorjaar 2022 werd dit door toenmalig president Anatoli Bibilov weer geopperd in opmaat naar de presidentsverkiezingen. Hij verloor deze verkiezingen van oppositie kandidaat Alan Gaglojev, waarna het referendum werd geannuleerd in afwachting van verdere afstemming met Rusland.