strofa
Sign in to saveAlso known as stanzaic form, stanza, verse, stich, antistrophe
element wierszotwórczy
In the Vinony graph
Within Vinony's link graph, strofa is referenced by 170 other articles, and connects out to Greece, poetry and Andalusia.
Vinony files it under Ancient Greek theatre and Poetic forms.
Its subject is documented across 40 Wikipedia language editions.
Wikidata facts
- Subclass of
- creative work
- Part of
- ode
Show 1 more fact
- topic's main category
- Category:Stanzaic form
Sources (6)
via Wikidata · CC0
Article · Polski
Strofa (z łac. stropha), zwrotka – jednostka wierszowa, tworząca zestaw pewnej liczby wersów, wyodrębnionych w całość i oddzielonych przerwą graficzną od innej całości. Stanowi całość znaczeniową, rytmiczną, przeważnie też składniową i intonacyjną. Strofa występuje tylko w utworze lirycznym, pełni istotną funkcję w rytmice i intonacji. Strofy mogą występować w wierszach każdego rodzaju: białym, wolnym, sylabicznym, tonicznym, sylabotonicznym, ale w wierszu wolnym mogą nie mieć charakteru regularnego. Ze względu na liczbę wersów, które wchodzą w skład strofy, można wyróżnić: * dystych – strofa składająca się z 2 wersów * tercet – strofa składająca się z 3 wersów * tetrastych – strofa składająca się z 4 wersów * pentastych – strofa składająca się z 5 wersów * sestet – strofa składająca się z 6 wersów * septet – strofa składająca się z 7 wersów * oktostych – strofa składająca się z 8 wersów * nona – strofa składająca się z 9 wersów * decyma – strofa składająca się z 10 wersów * jedenastowersowa * dwunastowersowa * trzynastowersowa * czternastowersowa * piętnastowersowa * szesnastowersowa * siedemnastowersowa * osiemnastowersowa * dziewiętnastowersowa * dwudziestowersowa Podział strof pod względem kompozycyjnym: * otwarte * zamknięte * izometryczne – wersy mają ten sam kształt metryczny, tzn. tę samą liczbę sylab, ten sam rytm * heterometryczne – poszczególne wersy są układem o różnym rozmiarze (różna liczba sylab) Wiele strof nosi nazwę od imienia lub nazwiska poety, który ją wynalazł lub szczególnie często stosował: strofa alcejska, strofa saficka, strofa mickiewiczowska, strofa Burnsa. Nazwa strofy stanisławowskiej pochodzi od epoki, w której ją stosowano – panowania króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Strofa zamknięta – powstała już w średniowieczu. Stanowi pod jakimś względem wyraźnie zamkniętą całość składniowo-intonacyjną. Wywołuje wrażenie silnego wyodrębnienia w stosunku do strofy, która po niej następuje. Strofa otwarta – najpopularniejsza od XIX wieku. W XIX wieku strofy liczyły z reguły dwa lub trzy wersy. Strofa otwarta to taka, która nie stanowi całości intonacyjno-składniowej. Łączy się bezpośrednio pod jakimś względem ze strofą, która po niej następuje. Do kryteriów otwartości bądź zamknięcia strof należą: obraz, temat i myśl. W wierszu wolnym często zamiast regularnych strof występują strofoidy.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA