Skip to content
EntityQ207804· pop 41· linked from 170 articles

Also known as stanzaic form, stanza, verse, stich, antistrophe

element wierszotwórczy

Wikidata facts

Subclass of
creative work
Part of
ode
Show 1 more fact
topic's main category
Category:Stanzaic form
Sources (6)

via Wikidata · CC0

Article · Polski

Strofa (z łac. stropha), zwrotka – jednostka wierszowa, tworząca zestaw pewnej liczby wersów, wyodrębnionych w całość i oddzielonych przerwą graficzną od innej całości. Stanowi całość znaczeniową, rytmiczną, przeważnie też składniową i intonacyjną. Strofa występuje tylko w utworze lirycznym, pełni istotną funkcję w rytmice i intonacji. Strofy mogą występować w wierszach każdego rodzaju: białym, wolnym, sylabicznym, tonicznym, sylabotonicznym, ale w wierszu wolnym mogą nie mieć charakteru regularnego. Ze względu na liczbę wersów, które wchodzą w skład strofy, można wyróżnić: * dystych – strofa składająca się z 2 wersów * tercet – strofa składająca się z 3 wersów * tetrastych – strofa składająca się z 4 wersów * pentastych – strofa składająca się z 5 wersów * sestet – strofa składająca się z 6 wersów * septet – strofa składająca się z 7 wersów * oktostych – strofa składająca się z 8 wersów * nona – strofa składająca się z 9 wersów * decyma – strofa składająca się z 10 wersów * jedenastowersowa * dwunastowersowa * trzynastowersowa * czternastowersowa * piętnastowersowa * szesnastowersowa * siedemnastowersowa * osiemnastowersowa * dziewiętnastowersowa * dwudziestowersowa Podział strof pod względem kompozycyjnym: * otwarte * zamknięte * izometryczne – wersy mają ten sam kształt metryczny, tzn. tę samą liczbę sylab, ten sam rytm * heterometryczne – poszczególne wersy są układem o różnym rozmiarze (różna liczba sylab) Wiele strof nosi nazwę od imienia lub nazwiska poety, który ją wynalazł lub szczególnie często stosował: strofa alcejska, strofa saficka, strofa mickiewiczowska, strofa Burnsa. Nazwa strofy stanisławowskiej pochodzi od epoki, w której ją stosowano – panowania króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Strofa zamknięta – powstała już w średniowieczu. Stanowi pod jakimś względem wyraźnie zamkniętą całość składniowo-intonacyjną. Wywołuje wrażenie silnego wyodrębnienia w stosunku do strofy, która po niej następuje. Strofa otwarta – najpopularniejsza od XIX wieku. W XIX wieku strofy liczyły z reguły dwa lub trzy wersy. Strofa otwarta to taka, która nie stanowi całości intonacyjno-składniowej. Łączy się bezpośrednio pod jakimś względem ze strofą, która po niej następuje. Do kryteriów otwartości bądź zamknięcia strof należą: obraz, temat i myśl. W wierszu wolnym często zamiast regularnych strof występują strofoidy.

Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA