Syrisch christendom

Het Syrisch christendom (Aramees: ܡܫܝܚܝܘܬܐ ܣܘܪܝܝܬܐ, Mšiḥoyuṯo Suryoyto) ook bekend als Aramees christendom bestaat uit meerdere christelijke tradities van het oosters christendom. De verschillende Syrische kerken beschouwen de stichting van een christelijke gemeente in Antiochië door de apostel Petrus als het moment waarop de oorspronkelijke Syrische kerk ontstond. Zij dateren dit in het jaar 37 na Chr. In de moderne tijd wordt de kerk vertegenwoordigd door denominaties in voornamelijk het Midden-Oosten en Kerala, India. In de kerkelijke erediensten wordt gebruikgemaakt van de Syrische liturgie. Het Syrische christendom is verdeeld in twee grote tradities. Enerzijds is er de Oost-Syrische variant van het christendom, voornamelijk in Mesopotamië, anderzijds de West-Syrische.De West-Syrische traditie is historisch verbonden aan de Syrisch-Orthodoxe Kerk van Antiochië, de Maronitische Kerk, alsmede de Malankara Jacobitisch-Syrisch-Christelijke Kerk in India.De Oost-Syrische traditie wordt gebruikt in de Assyrische Kerk van het Oosten en de Chaldeeuws-Katholieke Kerk, alsmede de Syro-Malabar-Katholieke Kerk in India.