Syreny i Odyseusz

Syreny i Odyseusz – obraz olejny autorstwa angielskiego artysty Williama Etty’ego. Został po raz pierwszy wystawiony w 1837. Przedstawia scenę z Odysei Homera, w której Odyseusz opiera się zwodzącym pieśniom syren poprzez nakazanie załodze związania go i zatkania sobie uszu, by sami nie słyszeli śpiewu. Podczas gdy tradycyjnie syreny były przedstawiane jako ludzko-zwierzęce chimery, Etty sportretował je jako nagie, młode kobiety, na wyspie zasłanej rozkładającymi się trupami. Po pierwszym wystawieniu obrazu wzbudził on podzielone opinie. Niektórzy krytycy bardzo go podziwiali, podczas gdy inni wyszydzali jako pozbawiony gustu i nieprzyjemny w odbiorze. Prawdopodobnie z powodu nietypowo dużych wymiarów, 442,5cm na 297cm, początkowo nie udało się go sprzedać. Później dzieło zostało kupione po okazyjnej cenie przez manchesterskiego kupca Daniela Granta. Grant zmarł niedługo potem, a jego brat podarował Syreny i Odyseusza Royal Manchester Institution. Obraz Syreny i Odyseusz został namalowany eksperymentalną techniką, która spowodowała, że zaczął niszczeć niedługo po jego ukończeniu. Został zaprezentowany w Londynie na głównej wystawie prac Etty’ego w 1849 oraz w 1857 na Art Treasures Exhibition w Manchesterze, lecz później uznano jego stan za zbyt zły na ciągłe wystawianie publiczności i umieszczono w archiwum galerii. W 2003 rozpoczęto prace renowacyjne. W 2010 dzieło trafiło na ekspozycję Manchester Art Gallery, ponad 150 lat po przeniesieniu do archiwum.