Migdałki podniebienne

Migdałek podniebienny (łac. Tonsilla palatina) – parzysty migdałek (elipsoidalne skupienie tkanki limfatycznej) wchodzący w skład pierścienia chłonnego okołogardłowego. Migdałki podniebienne znajdują się w obrębie cieśni gardzieli, na bocznej jej ścianie. Znajdują się one pomiędzy i korzeniem języka. Przeżuwacze posiadają zatokę migdałkową, w której pośród mięśniówki ściany gardła leży ten migdałek. Cechuje się on 3 lejkowatymi ujściami nazywanymi dołeczkami migdałkowymi. W przypadku bydła domowego jest to narząd o rozmiarach orzecha włoskiego. Migdałek ten nie występuje u świni. Migdałek podniebienny konia osiąga długość 10-12 cm i szerokość 2 cm, występuje jako zgrubienie o licznych mieszkach. Leży do przodu od , do tyłu zaś od podstawy i . Drapieżne mają migdałki podniebienne umiejscowione w . U człowieka osiąga wymiary 1 x 2 cm.