onderconsumptie
Sign in to saveUnderconsumption is a theory in economics that recessions and stagnation arise from an inadequate consumer demand, relative to the amount produced. In other words, there is a problem of overproduction and overinvestment during a demand crisis. The theory formed the basis for the development of Keynesian economics and the theory of aggregate demand after the 1930s.
Article · Nederlands
De onderconsumptie-theorie in de economie, recessies en stagnatie ontstond als gevolg van onvoldoende vraag van de consumenten in relatie tot de geproduceerde hoeveelheid. De theorie vormde de basis voor de ontwikkeling van het keynesianisme en de theorie van de geaggregeerde vraag na de jaren 1930. Volgens sommige economen kan onderconsumptie leiden tot economische crisissen. De econoom Jean Charles Léonard de Sismondi formuleerde in 1815 als eerste de theorie van onderconsumptiecrisis. Het ontstaan van de onderconsumptietheorie is nauw verbonden met heterodoxe economen in het Groot-Brittannië van de 19e eeuw, in het bijzonder vanaf 1815. Deze onderconsumptie-economen verwierp de klassieke economie in de vorm van de . Deze economen vormde geen uniforme school en hun theorieën werden door de van hun tijd verworpen. Overproductie is de tegenhanger van onderconsumptie aan de vraagkant van vraag en aanbod.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA