Górne Peru

Górne Peru (Alto Perú) – jednostka podziału administracyjnego najpierw Wicekrólestwa Peru, a później Wicekrólestwa La Platy, odpowiadająca w przybliżeniu terytorium obecnej Boliwii. Górne Peru, jako część Wicekrólestwa La Platy, obejmowało następujące intendencje: * * * nazywana też Charcas * Można zauważyć, że odpowiadały one Płaskowyżowi Andyjskiemu lub obszarowi Puny, zamieszkanemu przez następujące grupy etniczne: , Ajmara (głównie w La Paz), Uro (nad Jeziorem Titicaca) i inne grupy andyjskie, które w miejsce języka ajmara mówiły lub zostały zmuszone do przyjęcia języka keczua po podbojach inkaskich na obszarze Cochabamba, Chuquisaca i Potosí. Z powodów historycznych, geograficznych i etnicznych Górne Peru było bardzo powiązane z Peru andyjskim i nadpacyficznym. Natomiast obszary podporządkowane (czytaj: Mohos), czyli Beni, i oraz w dużej mierze Santa Cruz, okazały się odmienne od Górnego Peru, dlatego termin Górne Peru odnosi się obecnie tylko do Płaskowyżu Boliwijskiego. Wszystkie te terytoria, oddzieliwszy się od , utworzyły Republikę Boliwii. W 1561 utworzono w Mieście La Plata (obecne Sucre) , sprawującą nadrzędną władzę sądowniczą nad Górnym Peru. Doprowadziła do tego potrzeba stworzenia nowego regionalnego ośrodka administracyjnego, z którego można było wydajniej kontrolować obszar największej produkcji srebra. Od lipca do grudnia 1822 roku region Górnego Peru (La Paz, Santa Cruz i Departament Nadmorski – Pustynia Atacama) był okupowany przez siły portugalskie z Kapitanii Mato Grosso, które na prośbę lokalnych gubernatorów wkroczyły do Górnego Peru. Gubernatorzy ci woleli okupację innego państwa o ustroju monarchicznym, niż włączenie do kruchej republiki. W tym samym roku wycofano wojska portugalskie, gdy monarcha brazylijski zdecydował o zaniechaniu interwencji w wewnętrzne sprawy sąsiada: "o Brasil não interfere em assuntos externos".