Skip to content
Wace z Jersey
EntityQ5382· pop 38· linked from 161 articles

Wace z Jersey

Sign in to save

Also known as Robert Wace

thumb|A memorial to Wace was set up in his native island of Jerseythumb|Wace presents his Roman de Rou to Henry II in this illustration from 1824 Wace ( 1110 – after 1174), sometimes referred to as Robert Wace, was a Medieval Norman poet, who was born in Jersey and brought up in mainland Normandy (he tells us in the Roman de Rou that he was taken as a child to Caen), ending his career as Canon of Bayeux.

Key facts

Writer.image
Wace John Everett Millais.jpg
Writer.caption
Wace drawn by John Everett Millais
Writer.birth_date
1110
Writer.birth_place
Jersey, Duchy of Normandy
Writer.death_date
after 1174 (age 64+)
Writer.language
Old French/Old Norman/Anglo-Norman
Writer.nationality
Norman
Writer.education
Educated in Caen
Writer.period
Anglo-Norman literature
Writer.genre
<!-- or:
Writer.genres
-->
Writer.subject
<!-- or:
Writer.subjects
-->
Writer.spouse
<!-- or:
Writer.spouses
-->
Writer.partner
<!-- or:
Writer.partners
-->
Writer.years_active
1150s–70s

via Wikipedia infobox

Wikidata facts

Instance of
human
Gender
male
Place of birth
Jersey
Place of death
Bayeux
Occupation
historian
Languages spoken
Anglo-Norman
Image
Wace John Everett Millais.jpg
Show 8 more facts
Commons category
Wace
date of birth
1100-01-01
date of death
1175-00-00
name in native language
Wace
writing language
Norman
Commons Creator page
Wace
Sources (3)

via Wikidata · CC0

Article · Polski

Wace of Jersey, Robert Wace (ur. ok. 1100 r. – zm. w 1174 r. w Bayeux), anglo-normandzki poeta i kronikarz, który pisał w języku anglo-normandzkim, starofrancuskim dialekcie. Urodził się na Jersey i pochodził ze szlachty. W młodości został przeznaczony do stanu duchownego. Większość życia spędził w Normandii (w Caen) i pod koniec życia uzyskał prebendę w Bayeux. Około roku 1155 ukończył dzieło Roman du Brut, nazywane też Geste des Bretons. Opierało się ono na kronikach Geoffreya z Monmouth i opisywało między innymi legendarnego króla Artura i rycerzy Okrągłego Stołu. W pewnym sensie było pisane na zamówienie Henryka II Plantageneta, któremu zależało na legitymizacji swojej władzy w Brytanii. W tym celu Henryk usiłował podkreślić duchowe pokrewieństwo Normanów i celtyckich Brytów, których wspólnym wrogiem byłyby plemiona saksońskie. Nie ma co do tego pewności, ale można przypuszczać, że Henryk II zlecił wydanie łacińskiej Historii... Geoffreya w języku i formie przystępniejszych dla szerszego grona czytelników (stąd starofrancuski, wierszowany niby-romans Wace'a), aby wykorzystać ją jako swoiste narzędzie propagandowe. Wace pominął cytowane przez Geoffreya wieloznaczne proroctwa Merlina – prawdopodobnie po to, by nikt nie mógł ich odczytać w sposób niekorzystny dla króla. Uwypuklił także wątki natury religijnej, aby podkreślić kontrast między chrześcijańskim Arturem (i, w domyśle, Normanami, bowiem i sam Artur, i jego towarzysze do złudzenia przypominali normański dwór dwunastowiecznej Anglii) i pogańskimi plemionami saksońskimi. Wprowadził do literatury obecny już wcześniej w brytyjskich legendach mit Okrągłego Stołu, przy którym – na dworze Artura – zasiadali szlachetni rycerze wielu europejskich nacji, m.in. Brytowie, Francuzi, Normanowie, Flamandowie i Burgundowie. Obecnie uważa się, że ta wizja wyrażała nie tylko świetność arturiańskiego dworu, lecz także imperialne aspiracje Henryka II. Wace przypomniał również popularny wśród Brytów mit, że Artur nie zginął, lecz odpłynął na wyspę Avalon i wróci, by w przyszłości znów przejąć władzę w Brytanii. Dzieło zadedykowano i przedstawiono królowej Eleonorze Akwitańskiej. Stało się ono kanwą do następnych dzieł literackich (Brut Layamona). Następnym dziełem Wace'a był Roman de Rou lub Geste des Normands (1160-1174), poświęcony królowi Henrykowi II. Inne jego dzieła to żywoty świętych Małgorzaty i Mikołaja.

Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA

Gallery (6)