William F. Nolan

Willam Francis Nolan, bekend als William F. Nolan of Bill Nolan (Kansas City, 6 maart 1928 – Vancouver (Washington), 15 juli 2021) was een Amerikaans schrijver. Hij is vooral (in de Verenigde Staten) bekend vanwege talloze verhalen in het genre sciencefiction, horror en misdaad. Nolan groeide op in een Iers katholiek milieu in Kansas City in de staat Missouri. Hij genoot een korte opleiding aan het Kansas City Art Institute en werkte voor onder meer Hallmark Cards. Hij was bevriend met , die hem aanraadde het schrijversvak in te gaan. Hij kwam in de jaren vijftig in contact met de schrijverswereld en werd in 1956 professioneel schrijver. Hij werkte bijvoorbeeld mee aan de The Ray Bradbury Review, een fanblad voor sciencefictionliefhebbers. Door dat blad raakte hij bevriend met schrijvers als Ray Bradbury, Robert Bloch, Richard Matheson en Ray Russell. Nolans bekendste werk zou Logan’s Run worden dat hij samen schreef met (Nederlandse titel De weglopers). Dit boek werd in 1976 verfilmd. Maar van hem verschenen honderden verhalen die onder meer gepubliceerd werden in Sports Illustrated en de concurrerende mannenbladen Rogue en Playboy. Ook was hij betrokken bij de filmwereld als leverancier van scenario’s, met name bij films van , zoals met Karen Black en Bette Davis. Zijn werken leverden hem een aantal prijzen op. Hij won tweemaal de Edgar Allan Poe Award, werd benoemd tot Living legend in dark fantasy door de International Horror Guild en soortgelijke prijzen. Hij kreeg in 2009 een Lifetime Achievement Award binnen de Bram Stoker Award. Er verschenen van hem losse publicaties, biografieën (zoals over Ray Bradbury en ), boeken met seriekarakters (Logan Series, Black Mask Series, Sam Space Series, Challis Series en Kincaid Series), maar ook verhalen over de autoracerij. In het Nederlandstalige gebied zijn slechts twee boeken van hem bekend, het eerder genoemde De weglopers en een verhalenbundel Impact 18.