Wyspa Wrangla

Wyspa Wrangla (ros. Остров Врангеля) – wyspa na północno-wschodnich krańcach Rosji na Oceanie Arktycznym, między Morzem Wschodniosyberyjskim a Morzem Czukockim, jest oddzielona od kontynentu Cieśniną De Longa. Wyspa wchodzi w skład Czukockiego Okręgu Autonomicznego. Powierzchnia ok. 7,6 tys. km², środkowa część jest górzysta (najwyższy szczyt – Góra Sowiecka 1096 m), wzdłuż wybrzeży rozciągają się niziny. Wyspa znajduje się w strefie klimatu subpolarnego, ale brak tu lodowców (aczkolwiek w dolinach gromadzi się nawiewany śnieg). Występują tu pustynie polarne i tundra mszysto-porostowa, lokalnie tundra krzewinkowa z krzaczastymi wierzbami. Występuje tu w sumie ok. 180 gatunków roślin nasiennych. Znana dzięki licznym znaleziskom szczątków karłowatych mamutów, należących do ostatnich przedstawicieli tego gatunku – Mammuthus wranglensis. Wyginęły około 3800 lat temu. Wyspa Wrangla wraz z pobliską i wodami je otaczającymi tworzy rezerwat przyrodniczy o nazwie Rezerwat „Wyspa Wrangla” znajdującym się na liście światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO. Żyje tu wielka populacja morsów, niedźwiedzi polarnych i gniazduje wiele gatunków ptaków. Wyspę nazwano na cześć rosyjskiego admirała Ferdynanda von Wrangla.