Icchak Rabin

, Jicchak Rabin (hebr. ‏יצחק רבין‎, ur. 1 marca 1922 w Jerozolimie, zm. 4 listopada 1995 w Tel Awiwie) – izraelski polityk i mąż stanu, dowódca wojskowy w stopniu generała porucznika (raw alluf), oficer dyplomowany Sił Obronnych Izraela. W latach 1964–1968 był szefem Sztabu Generalnego Sił Obronnych Izraela. Dwukrotnie premier Izraela – w latach 1974–1977 stał na czele siedemnastego, a w latach 1992–1995 dwudziestego piątego rządu Izraela. W 1994 był laureatem pokojowej Nagrody Nobla, wspólnie z Jasirem Arafatem i Szimonem Peresem. Człowiek roku 1993 według magazynu Time wspólnie z Nelsonem Mandelą, Frederikiem de Klerkiem i Jasirem Arafatem. Został zamordowany w 1995 przez ultraprawicowego żydowskiego ekstremistę Jigala Amira, sprzeciwiającego się zawartemu z Palestyńczykami w 1993 porozumieniu z Oslo, otwierającemu drogę do powstania Autonomii Palestyńskiej. Był pierwszym szefem rządu, który był tzw. sabrą, czyli Żydem urodzonym w Palestynie, a także drugim, który zmarł w czasie pełnienia swojej funkcji (pierwszym był Lewi Eszkol, ale jego śmierć miała naturalny charakter).