Anton Heyboer

De onderstaande informatie gaat over het ‘maritieme’ werk van Anton Heyboer (1924-2005), dat hij vooral maakte als (voormalige eigenaar) van twee vissersschepen in de jaren 50: de vissersvlet IJM 348 en de kotter IJM384. Ook wordt aandacht besteed aan de schepen van Anton en zijn vrouwen. Vissersvlet IJM348, ‘La Mar Santa Cruz Piscadore’ Houten kotter IJM384, ‘St.e Marcelle’ Waalschokker, ‘Christina II’ Steilsteven binnenvaartschip ‘Beto II’ Klipperaak ‘Maria’ Anton Heyboer is vooral bekend door zijn excentrieke manier van leven met meerdere vrouwen en zijn massaal geproduceerde werk van bijvoorbeeld een kip. Minder bekend is zijn maritieme werk dat hij begin vijftiger jaren maakte toen hij (eerst) de vissersvlet [YM348] kocht en later de houten kotter St.e Marcelle [YM384], waar hij ook op heeft gewoond. Ton bouwde in zijn jeugd kano’s. De meeste bleven niet lang drijven, dus deze is misschien van iemand anders. Hij maakte zijn kano’s waterdicht met pek van de wegranden. Ondanks hun beperkte levensduur ging hij er zonder aarzelen mee in plekken varen, waar het wemelde van de haaien. De waterpolitie heeft hem herhaaldelijk ingerekend, zijn bootje stukgeslagen en hemzelf bij zijn ouders afgeleverd. Op deze foto vaart hij bij de West werf of de Mattheywerf. In de oorlog moest Anton Heyboer onderduiken en zat hij soms alleen verscholen in een roeibootje in het riet. Hij heeft er ontelbare schilderijen van gemaakt, de ‘Vinkeveners’: ‘Vinkeveen’, acryl en Oost-Indische inkt op opgespannen linnen, 80×110 (1996). Bron afbeelding: Anton-Heyboer, bron info: Lotti Heyboer Zijn hele leven zijn voor Anton Heyboer de zee, schepen, water, teer en ijzermenie belangrijke symbolen gebleven. Op 14 april 2024 besprak expert Willem de Winter een ets van Anton Heyboer uit 1954. Het is een mooi klein werkje met een mooi bootje op de voorgrond… van Heyboer weten we dat ie in die tijd nogal eens in IJmuiden zat, dus het is ongetwijfeld wat hij gezien heeft in IJmuiden. Het is misschien wel een uniek exemplaar… Anton Heyboer heeft op meerdere etsen het woord MARI ingekrast, op of in de buurt van zijn vissersvlet. Dat wekt de indruk dat MARI de afkorting is van de scheepsnaam ‘La Mar Santa Cruz Piscadore’ . Heyboer gebruikte echter vanaf begin 1954 de naam MARI een tijd als ‘artiestennaam’, een soort logo. Detail van ets: Anton Heyboer heeft op deze ets het woord MARI op zijn vissersvlet gekrast. Anton Heyboer in zijn vlet YM348 ‘ La Mar Santa Cruz Piscadore ‘. Bron: Collectie Frans Verpoorten bron: Gastenboek ‘ Emma Florence ‘ van Frans Verpoorten, met toevoeging (midden) van transcript van de door Anton Heyboer geschreven tekst. Vergeleken met deze ets van Heyboer uit 1950 (Gezicht op het Spaarne met de Waag en de St-.Bavokerk) is zijn nieuwe werk uit IJmuiden totaal afwijkend . In het boek ‘ HEYBOER, een biografische speurtocht ‘ auteur Bert Nijmeijer staat beschreven hoe Anton Heyboer eigenaar werd van (eerst) de vissersvlet [YM348] en later de St.e Marcelle [YM384] Joke en Lotti Heyboer zijn van mening dat diverse feiten in het boek niet kloppen en dat Anton Heyboer’s persoonlijkheid door Nijmeijer niet goed is begrepen. Anton Heyboer heeft zelf de aankoop van zijn vlet beschreven. Voor de aankoop heeft hij enige tijd doorgebracht in het psychiatrische ziekenhuis ‘Meerenberg’. Onder de handgeschreven tekst staat het transcript: Meer informatie over de avonturen met de vlet zijn beschreven door de kunstschilder Frans Verpoorten, die zelf een hoogaars had gekocht. Hij schreef in een tweedelig artikel in een krant [waarschijnlijk Haarlems Dagblad, maar niet terug te vinden via Delpher] over zijn schepen waarbij hij het contact met Anton Heyboer beschrijft. Samengevat: In het voorjaar van 1954 vertrekken Frans Verpoorten, vrouw, kinderen en gast Anton Heyboer vanuit de industriehaven in Haarlem met de hoogaars Emma Florence richting IJmuiden, met de vierriems-vlet van Anton op sleeptouw. Frans en Anton (beide 30 jaar oud) moeten de