Een basische oxide is een anorganische verbinding die met water reageert tot een hydroxide-base. De belangrijkste voorbeelden zijn sommige metaaloxiden, zoals calciumoxide: De oorzaak van dit fenomeen ligt in het feit dat calcium met zuurstof een covalente binding met sterk ionair karakter vormt. Formeel kan de reactie als volgt worden opgevat: Magnesiumoxide (MgO) doet net hetzelfde. Berylliumoxide (BeO) vormt een uitzondering, omdat beryllium een zeer klein element is. Deze verbinding is immers amfoteer. Bij transitiemetalen geldt echter over het algemeen: hoe hoger de oxidatietoestand van het metaal, hoe meer zuurvormend het oxide is. Een voorbeeld hiervan is chroom: in de oxidatietoestand +III (chroom(III)oxide) is het oxide basisch: In oxidatietoestand +VI (chroom(VI)oxide) is het oxide echter zuur:
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
via Wikidata sitelinks · CC0
Discovered by embedding cosine similarity (sentence-transformers MiniLM, 384-dim).