Dante Alighieri

Dante Alighieri – włoski pancernik (drednot) z czasów I wojny światowej i okresu dwudziestolecia międzywojennego. Okręt miał wyporność 21 800 ton i osiągał prędkość ponad 22 węzły, a jego główne uzbrojenie stanowiło 12 dział kalibru 305 mm, uzupełniane przez 20 dział kalibru 120 mm i kilkanaście mniejszych. Jednostka została zwodowana 20 sierpnia 1910 roku w stoczni w Castellammare di Stabia, a do służby w Regia Marina wcielono ją 15 stycznia 1913 roku. Nazwę otrzymał na cześć włoskiego poety, filozofa i polityka – Dantego Alighieri. „Dante Alighieri” był pierwszym włoskim drednotem, pierwszym na świecie drednotem zaprojektowanym z trójdziałowymi wieżami artyleryjskimi i pierwszym włoskim pancernikiem z napędem czterośrubowym. Okręt wziął symboliczny udział w działaniach wojennych, uczestnicząc jedynie w osłonie alianckich okrętów uczestniczących w . W okresie międzywojennym służył na Morzu Śródziemnym, uczestnicząc w manewrach floty. Jednostka została wycofana ze służby 1 listopada 1928 roku i następnie złomowana.