Dead Parrot sketch

De Sketch met de dode papegaai (Engels: Dead Parrot Sketch), ook wel bekend als De sketch in de dierenwinkel of Papegaaiensketch, is een sketch uit Monty Python's Flying Circus (Vliegende Circus van Monty Python). De sketch werd geschreven door John Cleese en Graham Chapman en werd voor het eerst opgevoerd in de achtste aflevering van de eerste serie van de show, die op de Britse televisie werd uitgezonden op 7 december 1969. De sketch is een voorstelling van een conflict tussen knorrige klant mijnheer Praline (vertolkt door Cleese) en een winkelier (Michael Palin), die betwisten of een pas gekochte 'Noorse Blauwe' papegaai al dan niet dood is. Daarbij neemt men de vele eufemismen binnen de Britse cultuur voor 'dood' op de hak. De Sketch met de dode papegaai werd geïnspireerd door de a Car's Salesman sketch (Sketch met de autoverkoper), die Palin en Chapman hadden uitgevoerd in How to Irritate People. Hierin speelt Palin een autoverkoper die steeds opnieuw weigert toe te geven dat er iets mis is met de auto van zijn klant (Chapman), zelfs als die voor zijn neus uiteenvalt. Deze sketch was gebaseerd op een feitelijke gebeurtenis tussen Palin en een autoverkoper. In de theatershow vertelde Palin dat deze verkoper voor alles wel een excuus had. In diezelfde show zei Cleese dat hij en Chapman "geloofden dat er iets heel grappigs aan de hand is, mits we er de juiste context voor kunnen vinden". In eerdere concepten van wat later zou uitgroeien tot de Parrot sketch, probeerde de gefrustreerde klant een defecte broodrooster terug te brengen naar de winkel. Chapman realiseerde zich dat het nog dwazer moest en kwam met het idee van de papegaai. In de loop der jaren hebben Cleese en Palin voor diverse televisieprogramma's, platenalbums en liveoptredens veel varianten op de Sketch met de papegaai opgevoerd.