głębia ostrości

Głębia ostrości, głębokość ostrości – parametr stosowany w optyce i fotografii do określania zakresu odległości, w którym obiekty obserwowane przez urządzenie optyczne sprawiają wrażenie ostrych (to znaczy mających wyraźne, nierozmazane kontury). Duża głębia ostrości zapewnia ostrość większości elementów na zdjęciu, natomiast mała (czyli precyzyjne ustawienie ostrości na fotografowany element i nieostre tło) bywa pożądana przy zdjęciach portretowych i artystycznych, gdyż wyodrębnia fotografowany obiekt na tle otoczenia. Bezpośrednio na głębię ostrości mają wpływ następujące czynniki: * przysłona – im mniejszy pozostawiony jest otwór względny (czyli im wyższa liczba przysłony, na przykład 16 lub 22), tym większa głębia ostrości, * ogniskowa obiektywu – im długość ogniskowej jest mniejsza, tym większa jest głębia ostrości (obiektywy szerokokątne posiadają dużą głębię ostrości, teleobiektywy - małą), * odległość, na jaką ustawiona jest ostrość obiektywu (dystans między obiektem, a aparatem) – im odległość ta jest większa, tym większa głębia ostrości. Pośrednio na głębię ostrości wpływa rozdzielczość i wielkość matrycy światłoczułej (lub błony fotograficznej w starszych aparatach).