pierścień z materiału plastycznego wokół pocisku; wrzynając się w bruzdy lufy, wprowadza pocisk w ruch obrotowy oraz uszczelnia przewód lufy
via Wikidata · CC0
Pierścień wiodący – pierścień z materiału plastycznego obciśnięty w rowku na obwodzie części cylindrycznej pocisku. Średnica pierścienia jest nieco większa od kalibru lufy. Jego zadaniem jest nadanie prędkości kątowej do stabilizacji pocisku na torze lotu. Wykonany jest najczęściej z miedzi, rzadziej ze stopów metali na bazie miedzi. Pierścień w czasie strzału wrzyna się w bruzdy lufy powodując wprowadzanie pocisku w ruch obrotowy dookoła osi podłużnej. Jest również uszczelniaczem powodującym ograniczenie przedzierania się gazów pomiędzy powierzchnią przewodu lufy a pociskiem. Jeżeli będą występować zbyt duże obciążenia działające na pierścień wiodący wówczas może nastąpić naruszenie połączenia między pierścieniem i korpusem pocisku (tzw. zerwanie pierścienia wiodącego) i wtedy może dojść do utraty stabilizacji przez pocisk. Żeby temu zjawisku zapobiec niektóre pociski są wyposażone w dwa lub trzy pierścienie. Innym rozwiązaniem zmniejszającym obciążenia pierścienia jest zmniejszenie skoku gwintu lufy.
Abstract from DBpedia / Wikipedia · CC BY-SA
Discovered by embedding cosine similarity (sentence-transformers MiniLM, 384-dim).