Elizabeth Sprague Coolidge

Elizabeth Sprague Coolidge (30 oktober 1864 – 4 november 1953), geboren als Elizabeth Penn Sprague, was een Amerikaans pianiste en mecenas van muziek, vooral van kamermuziek. Elizabeth Sprague Coolidge' vader was een gegoede groothandelaar in Chicago. Ze was muzikaal getalenteerd en studeerde zowel piano als compositie. Ze trouwde de arts Frederic Shurtleff Coolidge die stierf aan syfilis die hij tijdens een operatie van een patiënt had opgelopen. Hij liet haar achter met hun enige kind Albert. Kort daarna overleden ook haar ouders. Zij erfde een aanzienlijke hoeveelheid geld van haar ouders en besloot het uit te geven ter promotie van de kamermuziek, een missie die zij zou volhouden tot aan haar dood op 89-jarige leeftijd in Cambridge (Massachusetts). Vanwege het beroep van haar man gaf ze ook financiële ondersteuning aan medische instellingen. Coolidge' financiële mogelijkheden waren niet onbeperkt, maar dankzij de kracht van haar persoonlijkheid en overtuigingskracht slaagde ze erin de status van kamermuziek in de Verenigde Staten, waar de belangrijkste interesse van componisten tot dan toe bij de orkestmuziek had gelegen, op te krikken van een curiositeit tot een vruchtbaar compositiegebied. Haar toewijding aan de muziek en generositeit ten opzichte van musici werden mede gedreven door haar eigen ervaring als uitvoerend musicus: ze trad op als pianiste tot na haar 80e, wereldberoemde instrumentalisten begeleidend. Coolidge richtte het Berkshire String Quartet op in 1916 en was ook oprichter van het Berkshire Music Festival in South Mountain, Pittsfield (Massachusetts), twee jaar later. Hieruit ontstond het Berkshire Symphonic Festival in Tanglewood, dat zij ook steunde. De Sprague Memorial Hall aan de Yale-universiteit werd ook gefinancierd door Coolidge.