Eris

Eris (także Eryda; gr. Ἔρις Eris, łac. Discordia) – w mitologii greckiej uskrzydlona bogini niezgody, chaosu i nieporządku; córka Nyks (Nocy). Według innej wersji córka Zeusa i Hery, bliźniacza siostra Aresa. Utożsamiana z rzymską boginią Dyskordią. Matka Ate i Dysnomii. Posiadająca dwie manifestacje: groźną i łagodną: Niezgoda destrukcyjna, wywołująca wojny i Niezgoda twórcza, będąca duchem współzawodnictwa, pobudzająca do pilnego działania. Sprawiała, iż cieśla zazdrościł cieśli, iż każdy artysta zazdrościł innemu, a jednocześnie kochał własną pracę. Przedstawiana była jako uskrzydlona postać kobiety podobnie jak Irys. Przybyła nieproszona na wesele Peleusa i Tetydy i rzucając między boginie jabłko z napisem „Dla Najpiękniejszej” sprowokowała pośrednio wojnę trojańską, ponieważ wywołało to spór między Herą, Ateną i Afrodytą, rozsądzony przez Parysa który wybrał Afrodytę. Współcześnie do kultu Eris nawiązują dyskordianizm, Kościół SubGeniuszu i .Jest matką licznych pojęć abstrakcyjnych związanych w szczególności z okrucieństwem i śmiercią: * Ponos (Trud), * Limos (Głód), * Algos (Ból), * Fonos (Morderstwo), * Lete (Zapomnienie), * Horkos (Przysięga) * Mache (Walka), * Hysminai (Bitwa), * Androktasiai (Zabójstwo) * Neikea (Kłótnia) * Pseudologoi (Kłamstwo) * Amfilogiai (Spór) * Dysnomia (Bezprawie, Anarchia) * Ate (Ślepa głupota, Iluzja)