Papaji

Papaji, właśc. Sri HWL Poonja (ur. 13 października 1910 w Gudźranwala, zm. 6 września 1997 w Lucknow) – hinduski nauczyciel duchowy. Jego matka była siostrą Swami Rama Tirtha, jednego z najbardziej znanych świętych Indii. W dzieciństwie doznawał wielu wizji Boga. W dorosłym życiu ożenił się, miał dwoje dzieci i był nawet przez jakiś czas żołnierzem armii brytyjskiej. Potajemnie jednak w dalszym ciągu przywiązywał dużą wagę do swoich nauk wyniesionych z dzieciństwa. Po pewnym czasie, gdy cudowne wizje zanikły, Papaji z utęsknieniem poszukiwał ponownie tego stanu. Wiele czasu zajęło mu podróżowanie po Indiach, gdzie prosił różnych nauczycieli, by pokazali mu ponownie Boga. W momencie, w którym uznał, że jego poszukiwania zakończyły się klęską, wrócił do rodziny w Lyallpur. Pewnego dnia napotkany sadhu powiedział mu, że jedyną osobą, która może pokazać mu Boga, jest żyjący w południowych Indiach Ramana Maharishi. Wkrótce Papaji wyruszył na spotkanie z tym nauczycielem duchowym. W wieku 31 lat, w roku 1944, Papaji spotkał się z Ramaną. Nauczyciel jednak wskazał mu inną drogę od tej, której spodziewał się Papaji. Zamiast duchowych wizji miał wniknąć w głąb własnej istoty. Wprawdzie Papaji miał głębokie doświadczenie duchowe w czasie rozmowy, ale jednak nie był zachwycony otrzymanymi radami i kontynuował wiarę w Krysznę. Musiał upłynąć pewien czas, zanim Papaji zdecydował się powrócić do Ramany z prośbą, by dalej dawano mu nauki. Któregoś dnia zrozumiał, co tak naprawdę ma do przekazania jego nauczyciel i doświadczył głębokiej przemiany. Opowiadał później, że czuł, jakby jego ciało zostało rozszczepione komórka po komórce, a potem z powrotem połączone w jedną całość. Przebywał w Indiach do 1947, w którym to roku na skutek podziału Indii Maharishi wysłał go do swojego domu w Pendżabie (Pakistan). Kiedy żegnał się z Ramaną, usłyszał: „Jestem z tobą, gdziekolwiek jesteś”. W późniejszych latach pracował, utrzymując rodzinę i prowadząc nauki duchowe. W 1966 roku przeszedł na emeryturę i spędził bardzo wiele czasu u podnóża Himalajów. W późniejszym okresie osiedlił się w Lucknow, gdzie przyjmował i nauczał ludzi z całego świata aż do swojej śmierci w 1997 roku.