HDCP

HDCP (ang. High-bandwidth Digital Content Protection) – opracowany przez firmę Intel mechanizm pozwalający na kontrolę przesyłania dźwięku i obrazu w formie danych cyfrowych pomiędzy dwoma urządzeniami. Głównym celem HDCP jest uniemożliwienie przesyłania treści w wysokiej rozdzielczości w postaci, która pozwalałaby na utworzenie nieautoryzowanych kopii. Specyfikacja HDCP jest prawnie zastrzeżona, a jej implementacja w urządzeniu wymaga nabycia przez producenta licencji. Oprócz uiszczenia opłaty licencyjnej, licencjobiorca zgadza się na ograniczenie funkcjonalności swoich produktów. Jednym z wymogów jest uniemożliwienie urządzeniu wykonania kopii materiału. Inne ograniczenia wynikają z następujących procesów: 1. * Proces uwierzytelniania uniemożliwia nielicencjonowanym urządzeniom otrzymywania treści wysokiej rozdzielczości (obraz ograniczany jest do jakości DVD natomiast dźwięk ograniczany do jakości właściwej dla formatu DAT). 2. * Szyfrowanie przesyłanych treści zapobiega podglądaniu danych. Zapobiega także przed atakiem typu „man in the middle”. 3. * Procedura unieważniania klucza zapewnia, że urządzenia producentów, którzy łamią postanowienia licencji, mogą być stosunkowo łatwo blokowane przed otrzymywaniem treści wysokiej rozdzielczości.