L'Histoire du soldat

L'Histoire du soldat (W41) is een compositie in twee delen van Igor Stravinsky, in de vorm van een melodrama, om te lezen, te spelen en te zingen, geschreven voor een spreker, twee acteurs, een danseres en een klein kamerensemble van zeven instrumentalisten, gecomponeerd in Morges, Zwitserland, in 1918. Het werk is geschreven voor een ‘théâtre ambulant’, een rondreizend theater. Het libretto werd geschreven door Charles Ferdinand Ramuz; Martinus Nijhoff maakte van de tekst in 1930 een vertaling (Geschiedenis van de soldaat). L'Histoire du soldat, met een lengte van ongeveer een uur (d.i. inclusief de gesproken delen), is opgedragen aan de mecenas (1884-1951), aan wie Stravinsky het manuscript later heeft geschonken; het manuscript bevindt zich nu in de Stiftung Rychenberg te Winterthur. De eerste uitvoering vond plaats op 28 september 1918 in het Théâtre Municipal de Lausanne onder leiding van Ernest Ansermet, met financiële steun van Reinhardt. Stravinsky maakte drie transcripties van het werk: * een klavieruittreksel; * een suite voor piano, klarinet en viool (1919), geschreven voor Reinhardt, een goed amateurklarinettist * een suite voor orkest (1920) (Marche du soldat – Petits Airs au bord du ruisseau – Pastorale – Marche royale – Petit concert – Trois Danses (Tango – Valse – Ragtime) – Danse du diable – Grand chorale – Marche triomphale du diable)